2007-Jul-15 - เมื่อโลกที่สามลุกขึ้นสู้

เมื่อโลกที่สามลุกขึ้นสู้

บทความนี้แปลมาจาก World Relationships (ความสัมพันธ์ของประเทศต่างๆ ในโลก) เขียนโดย Noam Chomsky ใน Khaleej Times เมื่อ วันที่ 10 มีนาคม 2006

โอกาสที่ว่ายุโรปและเอเชียอาจจะดิ้นรนในการเป็นอิสระมากขึ้นได้ทำให้บรรดานักวางกลยุทธของสหรัฐฯ ตั้งแต่สงครามโลกที่สองพบกับปัญหา ความกังวลได้เกิดขึ้นเพียงเมื่อ "ระเบียบที่มีอำนาจสามขั้ว"คือยุโรป อเมริกาเหนือและเอเชียมีการวิวัฒนาการเปลี่ยนไป ทุกๆวันนี้กลุ่มประเทศละตินอเมริกาก็ดูเป็นอิสระมากขึ้นเช่นกัน บัดนี้ทวีปเอเชียและทวีปอเมริกากำลังเสริมความสัมพันธ์ระวังกันให้เหนียวแน่นในขณะที่ประเทศอภิมหาอำนาจซึ่งกลายเป็นแกะดำกำลังกลืนกินตัวเองกับการเข้าไปวุ่นวายไม่เข้าเรื่องในตะวันออก

การบรูณาการกันระดับภูมิภาคในเอเชียและละตินอเมริกากำลังเข้าสู่ภาวะหัวเลี้ยวหัวต่อและประเด็นซึ่งสำคัญขึ้นเรื่อย ๆ จากมุมมองของวอชิงตันก็คือมันเป็นสัญลักษณ์ของโลกพยศที่กำลังหลุดออกจากการควบคุมไป แน่นอนว่าพลังงานยังเป็นปัจจัยสำคัญ และเป็นเป้าหมายของความขัดแย้งในทุก ๆ ที่ จีนไม่เหมือนกับยุโรปจึงไม่ยอมโดนข่มขู่โดยวอชิงตัน สิ่งนี้เป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้นักวางกลยุทธของสหรัฐฯกลัวประเทศจีน ซึ่งก่อให้เกิดปัญหาแบบเขาควายนั้นคือการก้าวไปสู่การเผชิญหน้านั้นถูกระงับโดยบริษัทข้ามชาติของสหรัฐฯ ที่พึ่งพิงกับจีนในฐานะเป็นแหล่งการผลิตและตลาดที่เจริญรุ่งเรืองเช่นเดียวกับแหล่งสำรองทางการเงินของจีน ที่มีรายงานว่าเข้าใกล้ญี่ปุ่นไปทุกที

ในเดือนมกราคม ผู้พิทักษ์สุหร่าศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองที่คือกษัตริย์ Abdullah bin Abdulaziz แห่งซาอุดิ อาระเบียเสด็จเยือนประเทศจีน ซึ่งมีการคาดหวังว่าจะนำไปสู่บันทึกความเข้าใจระหว่างซาอุฯ กับจีนที่จะเรียกร้องให้มี "ความร่วมมือกันและการลงทุนที่มากขึ้นระหว่างสองประเทศใน "เรื่องน้ำมัน ,ก๊าซธรรมชาติและการลงทุนที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ" หนังสือพิมพ์ Wall Street Journal รายงานว่า น้ำมันของอิหร่านจำนวนมากได้เดินทางไปจีนแล้ว และจีนก็ได้มอบอาวุธให้กับอิหร่านซึ่งรัฐทั้งสองถือกันอย่างคร่าว ๆ ว่าเป็นอุปสรรค์ต่อแผนการของสหรัฐฯ อินเดียเองก็มีทางเลือกหลายทาง อินเดียอาจจะเลือกที่จะเป็นพันธมิตรทางเศรษฐกิจกับสหรัฐหรืออาจจะเข้าร่วมกับกลุ่มของประเทศเอเชียอิสระซึ่งกำลังก่อรูปก่อร่างขึ้นพร้อมด้วยความสัมพันธ์กับกลุ่มผู้ผลิตน้ำมันของตะวันออกกลาง Siddarth Varadarajan ผู้ช่วยบรรณาธิการของหนังสือ The Hindu ตั้งข้อสังเกตว่า "ถ้าศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดคือศตวรรษของเอเชีย ความเฉื่อยชาของเอเชียต่อภาคพลังงานก็มาถึงจุดสิ้นสุด"

กุญแจก็คือความร่วมมือกันระหว่างจีนและอินเดีย ในเดือนมกราคม ข้อตกลงที่ลงนามในกรุงปักกิ่ง "ปูทางสำหรับอินเดียและจีนในการร่วมมือกันไม่เฉพาะเทคโนโลยีแต่ยังรวมไปถึงการสำรวจก๊าซไฮโดรคาร์บอนและผลิตภัณฑ์จากมัน ความร่วมมือกันเช่นนี้ในที่สุดแล้วสามารถเปลี่ยนแปลงสมการขั้นพื้นฐานของภาคก๊าซธรรมชาติและน้ำมันของโลกได้" วรดาร์จันชี้

ก้าวต่อไปซึ่งถูกพิจารณาไปแล้วคือตลาดน้ำมันของเอเชียสำหรับการค้าในทวีปยุโรป ผลกระทบของมันต่อระบบการเงินนานาชาติและความสมดุลของมหาอำนาจโลกนั้นเป็นเรื่องสำคัญ จึงไม่น่าประหลาดใจว่าเมื่อไม่นานมานี้ประธานาธิบดีบุชถึงกลับเดินทางเพื่อพยายามกันอินเดียไว้โดยการยื่นข้อเสนอความร่วมมือทางพลังงานนิวเคลียร์และสิ่งจูงใจอื่น ๆ เป็นตัวล่อ

อนึ่งในประเทศละตินอเมริกา รัฐบาลหัวกลางเอียงซ้ายมีชัยชนะนับตั้งแต่ประเทศเวเนซูเอล่าไปจนถึงอาเจนตินา ประชากรท้องถิ่นมีความกระตือรือร้นและมีอิทธิพลมากกว่าเดิมมากในโบลิเวียและเอกวาดอร์ ซึ่งพวกเขาต้องการไม่น้ำมันหรือก๊าซให้อยู่ในความควบคุมของชาติตนหรือ ในบางกรณีต่อต้านผลิตภัณฑ์ต่างชาติ คนท้องถิ่นจำนวนมากไม่เห็นถึงเหตุผลเลยว่าทำไมชีวิต สังคมและวัฒนธรรมของพวกเขาควรจะถูกขัดขวางหรือทำลาย เพื่อที่ว่าชาวนิวยอร์คจะได้นั่งในรถแบบ SUV ในช่วงการจราจรติดขัด (รถแบบนี้ถือได้ว่าบริโภคน้ำมันและปล่อยไอเสียมากอันเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้อุณหภูมิโลกสูงขึ้น- ผู้แปล)

เวเนซูเอล่า ผู้ส่งออกน้ำมันชั้นนำของโลกได้สร้างความสัมพันธ์แบบอาจจะใกล้ชิดกับจีนมากกว่าประเทศใดในกลุ่มละตินอเมริกา และกำลังวางแผนในการขายน้ำมันมากขึ้นเรื่อย ๆในฐานะของความพยายามที่จะลดการพึ่งพิงสหรัฐฯซึ่งเป็นปรปักษ์อย่างเปิดเผย เวเนซูเอล่าได้เข้าร่วมกับ Mercosur สหภาพภาษีศุลกากรของอเมริกาใต้ ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวที่ ประธานาธิบดี Nestor Kirchner แห่งอาเจนติน่าบอกว่าเป็น"หลักสำคัญ"ในการพัฒนาของกลุ่มการค้าและมันยังได้รับการต้อนรับโดย Luiz Inacio Lula da Silva ประธานาธิบดีแห่งบราซิล ว่าเป็น "บทใหม่ในการประสานกันเป็นหนึ่งของพวกเรา"

เวเนซูเอล่า นอกจากจะสนับสนุนอาร์เจนติน่าด้วยน้ำมันแล้วยังช่วยเหลือเรื่องหนี้สินของประเทศนี้ไปไม่น้อย อันเป็นองค์ประกอบหนึ่งของความพยายามระดับภูมิภาคในการปลดปล่อยประเทศต่างๆ ออกจากการควบุคมของไอเอ็มเอฟภายหลังสองทศวรรษแห่งการเจริญรอยตามอย่างหายนะต่อกฎเกณฑ์ซึ่งองค์กรการเงินระหว่างชาติที่ถูกครอบงำโดยสหรัฐฯยัดเหยียดให้ การบูรณาการกันของประเทศในอเมริกาใต้ก็คืบหน้าไปอีกในเดือนธันวาคมพร้อมด้วยการเลือกตั้งที่ Evo Morales ได้ชัยชนะ ในโบลิเวีย โมลาเลสเป็นประธานาธิบดีที่มาจากชนพื้นเมืองเป็นคนแรกของประเทศ เขารีบเร่งในการทำข้อตกลงทางพลังงานกับเวเนซูเอล่า

หนังสือพิมพ์ Financial Times รายงานว่า สิ่งเหล่านั้นถูกคาดหวังว่าจะช่วยกำหนดการปฏิรูปอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินต่อเศรษฐกิจและภาคพลังงานของโบลิเวียด้วยก๊าซซึ่งมีสำรองอยู่จำนวนมหาศาล เป็นรองก็แค่เวเนซูเอลล่าในอเมริกาใต้ ความสัมพันธ์ระหว่างเวเนซูเอล่ากับคิวบาก็มีความกระชับกันมากขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งสองฝ่ายต่างพึ่งพาความได้เปรียบของอีกฝ่าย เวเนซูเอล่าได้ขายน้ำมันราคาต่ำในขณะที่คิวบาก็ตอบแทนโดยการจัดโปรแกรมการศึกษาและเรื่องสุขภาพนั่นคือส่งทั้งครูและหมอซึ่งมีทักษะสูงไปช่วยเหลือ คนเหล่านี้ทำงานในพื้นที่ซึ่งยากจนและไม่ได้รับการเหลียวแลมากที่สุดของประเทศเช่นเดียวกับได้ช่วยเหลือประเทศต่างๆในโลกที่สาม

ทีมช่วยเหลือทางการแพทย์ของคิวบาก็ได้รับการต้อนรับจากทุกแห่ง โศกนาฏกรรมที่ร้ายแรงที่สุดเหตุการณ์หนึ่งสำหรับหลายปีที่ผ่านมาคือแผ่นดินไหวในปากีสถานเมื่อเดือนตุลาคมปีที่แล้ว นอกจากจะมีจำนวนคนตายมหาศาลแล้ว ผู้รอดชีวิตซึ่งจำนวนยังไม่มีใครทราบต้องเผชิญกับอากาศของฤดูหนาวอันโหดร้ายพร้อมด้วยการช่วยเหลือทางการแพทย์ อาหารและที่พักพิงอันน้อยนิด "คิวบาได้ช่วยเหลือโดยส่งกลุ่มแพทย์และกลุ่มอาสาสมัครทางการแพทย์กลุ่มใหญ่ไปยังปากีสถาน"โดยใช้ทุนของตัวเองทั้งหมด (บางทีอาจจะด้วยกองทุนของเวเนซูเอล่า) John Cherian เขียนในหนังสือ Frontline ของอินเดีย ซึ่งอ้างจาก Dawn หนังสือพิมพ์ชั้นนำของปากีสถาน

ประธานาธิบดี Pervez Musharraf แห่งปากีสถานได้แสดงความกตัญญูอย่างสุดซึ้งต่อฟีเดล คาสโตรสำหรับ"จิตวิญญาณและความเมตตา"ของทีมแพทย์คิวบา ซึ่งมีรายงานว่ามีบุคลากรกว่าพันคน ซึ่งสี่สิบสี่เปอร์เซ็นเป็นสตรี คนเหล่านั้นยังคงทำงานในหมู่บ้านที่อยู่ในหุบเขาอันไกลพ้นและ "อาศัยอยู่ในเต็นท์ท่ามกลางอากาศอันเย็นยะเยือกและในวัฒนธรรมที่พวกเขาไม่คุ้นเคย" ภายหลังจากที่ทีมช่วยเหลือของตะวันตกได้ถอนตัวไปแล้ว ขบวนการประชาชนซึ่งเจริญเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ อันมีแหล่งกำหนดในประเทศทางใต้ (หรือประเทศยากจน -ผู้แปล)แต่ด้วยการเข้าร่วมมากขึ้นของกลุ่มประชาชนในประเทศอุตสาหกรรมที่ร่ำรวยก็ได้กลายเป็นฐานสำหรับการพัฒนาทั้งหลายที่ก้าวไปสู่ความเป็นไทแก่ตนและเน้นความสำคัญไปที่ความต้องการของคนส่วนใหญ่ของประเทศ (ในขณะที่การพัฒนาในเกือบทุกประเทศซึ่งมีรัฐบาลฉ้อฉลในปัจจุบันมักจะเน้นความสำคัญไปที่นายทุนกลุ่มเล็กๆ -ผู้แปล)